Sábado
29.04.2017
06:37
Formulario de entrada
Búsqueda
Calendario
«  Diciembre 2012  »
LuMaMiJuViSaDo
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31
Archivo de registros
Nuestra encuesta
Estimen mi sitio
Total de respuestas: 35
Amigos del sitio
  • Cree su sitio
  • Estadística

    Total en línea: 1
    Invitados: 1
    Usuarios: 0

    Asociación Armenia Ararat

    Inicio » 2012 » Diciembre » 28 » ՆՈՐ ՏԱՐՎԱ ԻՂՁԵՐ
    01:33
    ՆՈՐ ՏԱՐՎԱ ԻՂՁԵՐ

    ՆՈՐ ՏԱՐՎԱ ԻՂՁԵՐ

    Արարատ Ղուկասյան


                   

                           Տասներկու քաղցրահամ խաղողի հատիկ

                           Պիտի համտեսեմ Նոր տարվա գիշեր,

                           Ամեն զանգի հետ տասներկու իղձ

                           Պիտի փափագեմ մարդկությանը մեր:

     

                           Առաջին զանգը թող հնչի հանուն

                           Խաղաղ աշխարհի ու անդորր կյանքի:

                           Թող որ արևը շողա երկնքում

                           Ու մարդկանց միայն բարիք պարգևի:

     

                           Թող անձրևները, մե՜ղմ կամ հորդառա՜տ,

                           Մեր հոգիները մաքրեն մեղքերից...

                           Ու մեր արտերը դառնան բերքառատ

                           Նրանց բարեբե՜ր, զուլա՜լ ջրերից:

     

                           Երկրորդ ղողանջը թող որ ավետի

                           Բարության լույսը երկրի ու երկնի,

                           Թող երազները, հին թե դեռատի,

                           Դառնան իրական՝ լույսի պես լուսնի:

     

                           Երրորդ զանգի հետ թող մարդկանց հոգին

                           Լցվի անաղարտ ու անկեղծ սիրով,

                           Թող չարը առմիշտ լքի ամենքին,

                           Եվ սե՜րը իշխի աշխարհին փառքով:

     

                           Թող արարածը մարդկային ցեղի

                           Զիջե՛լ գիտենա, ընդունե՜լ, հարգե՜լ:

                           Ու չդևանա՝ տեղի-անտեղի

                           Ու չձևանա սուտ ու անվայել:

     

                           Երբ չորրո՛րդ անգամ զանգը ղողանջի,

                           Թող ազդարարի վախճանը ստի,

                           Թող երակներով ամենային գոյի

                           Լոկ ազնվության արյունը հոսի:

     

                           Հինգերորդ զանգը կա՜նչն է գիտության,

                           Որ պիտ սերմանի խելք ու գաղափար

                           Եվ վանի ա՛խտը մութ տգիտության,

                           Ցրի խավարը մտքի գյուտարար:

     

                           Իսկ առողջ մտքին ու՜ժ, կորո՜վ է պետք,

                           Որով օժտված է մարմինը առողջ...

                           Ուրեմն վեցերորդ ղողանջն էլ իր հետ

                           Թող առողջություն հասցնի մարդոց:

     

                           Թող մարմինները տկար ու հիվանդ

                           Ազատվեն բազում ախտերից անբուժ,

                           Ու թող բժշկվեն մանուկներ թուլատ

                           Նորեն ժրանան ու խաղան աշխույժ:

     

                         

                           Յոթերորդ զանգը իր հետ թող բերի

                           Սե՜ր՝ աշխատելու, ստեղծագործելու,

                           Ու թող ձեռքերը միմիայն բարի

                           Մտքեր արարեն՝ գովաբանելու:

     

                           Ութերորդ զանգով, երկնքից անամպ,

                           Թող բարի՜ք տեղա, ոսկի՜, մանանա՜

                           Չունևորները թող հարստանան,

                           Իսկ հարուստները՝ հույժ բարիանան:

     

                           Ու թող կիսելու ոչինչ չունենան,

                           Ուրախությունից ու լավից բացի

                           Առատաձե՛ռն, կամեցո՜ղ դառնան

                           Ծանո՜թ, անծանո՜թ, օտա՜ր, դրացի՜...

     

                           Իսկ ահա հաջորդ՝ իններորդ զանգը

                           Բարությամբ զինված մարդ-արարածին

                           Թող բա՜խտ ընծայի, որ յուր երազը

                           Դառնա իրական, դառնա մարդկային:

     

                           Տասերորդ զանգը երջանկալից է՝

                           Օծված բուրմունքով վերը նշվածի:

                           Նրա ղողանջը բերկրան ալիք է,

                           Որ պիտ պարուրի հոգին ամենքի:

     

                           Եվ ի՞նչ է մնում Երկրին ու մարդուն,

                           Փոխադարձ սիրո՜ւց, հարգանքից բացի,

                           Որպեսզի հասնենք կատարելության,

                           Որ տասնմեկերորդ զանգը կբերի:

     

                           Այնժամ, այլևս, ի՞նչ պիտ ունենանք

                           Մեկս մյուսին տալու-ստանալու...

                           Ուրեմն, սրտանց ե՛կ ուրախանա՜նք՝

                           Չարիքից ու մութ փորձանքից հեռու:

     

                           Ե՛կ իրար սիրե՜նք, գոհանա՜նք, հարգե՜նք,

                           Մեկս մյուսի լա՜վը ցանկանանք,

                           Մեծամտունքը մեզանից վանե՜նք,

                           Իրարու գրկենք ու եղբայրանանք:

     

                           Ե՛կ առո՜ք-փառո՜ք ճանապարհ դնենք

                           Անցած օրերը, վերքե՜րը մոռնա՛նք

                           Եվ տասներկուերորդ ղողանջով մտնենք

                           Նոր արքայություն, նոր Երկիր,նոր կյանք:

     

                           Եահա՛ իղձերս հանապազօրյա,

                           Որ փայփայել եմ ո՜ղջ անցած տարում...

                           Հիմա հրա՜շքը այս Ամանօրյա

                           Թող կատա՛ր ածի դրանք Նոր տարում:

     

     

    Վալենսիա, 21-12-2012

    Visiones: 370 | Ha añadido: defaultNick | Ranking: 0.0/0
    Total de comentarios: 0
    Nombre *:
    Email *:
    Código *: